ลูอี แซมเพอรินี จากนักวิ่งโอลิมปิกสู่เชลยสงครามที่ไม่ยอมแพ้

ลูอี แซมเพอรินี (Louis Zamperini) คือนักวิ่งโอลิมปิกชาวอเมริกันที่กลายเป็นนายทหารทิ้งระเบิดในสงครามโลกครั้งที่ 2 เขารอดชีวิตจากเครื่องบินตกกลางทะเล การลอยเรือชูชีพนาน 47 วัน และการทารุณในค่ายเชลยศึก ก่อนจะเลือกให้อภัยคนที่ทำร้ายเขา เรื่องของเขาถูกเล่าในภาพยนตร์ Unbroken และเป็นแรงบันดาลใจให้คนจำนวนมาก

ลูอี แซมเพอรินี มาจากไหน

ลูอี แซมเพอรินี เกิดเมื่อวันที่ 26 มกราคม 1917 วัยเด็กเขาเป็นเด็กเกเร ชอบขโมยของ และต้องวิ่งหนีตำรวจอยู่บ่อย ๆ เขาเล่าเองว่าตัวเองเหมือนอาชญากรตั้งแต่ยังเด็ก

จุดเปลี่ยนมาจากพี่ชายที่เป็นนักวิ่ง พี่ชายชักชวนให้เขาใช้ความเร็วในทางที่ถูก ในตอนที่ลูอีไม่เชื่อว่าตัวเองจะแข่งกับใครได้ พี่ชายบอกเขาว่าเขาทำได้ ถ้าตั้งใจฝึกให้หนักกว่าคนอื่น เขาจะชนะ พี่ชายเชื่อมั่นว่าน้องจะไปได้ไกลกว่าตัวเองเสียอีก

ลูอีแข่งโอลิมปิกเมื่อไหร่

ลูอีแข่งโอลิมปิกที่กรุงเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี ในปี 1936 ในรายการวิ่ง 5,000 เมตร และเข้าเส้นชัยเป็นอันดับที่ 8

แม้ไม่ได้เหรียญ แต่การเร่งความเร็วอย่างรวดเร็วในช่วงรอบสุดท้าย ซึ่งเล่ากันว่าใช้เวลาราว 56 วินาที ทำให้เขาเป็นที่จับตามองของคนทั่วโลก ไม่เว้นแม้แต่อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ลูอีฝันว่าจะได้ไปวิ่งในโอลิมปิกครั้งต่อไปที่ญี่ปุ่น แต่การแข่งขันถูกยกเลิกเพราะสงคราม

เกิดอะไรขึ้นกับลูอีในสงครามโลกครั้งที่ 2

ลูอีสมัครเป็นทหารก่อนถูกเกณฑ์ และได้เป็นนายทหารทิ้งระเบิดประจำเครื่องบิน B-24 ปฏิบัติภารกิจในย่านแปซิฟิก

ในปี 1943 ลูอีและเพื่อนได้รับภารกิจค้นหาเครื่องบินที่สูญหาย แต่ระหว่างปฏิบัติภารกิจ เครื่องบินของพวกเขาตกลงกลางทะเล

ผู้รอดชีวิต 3 คนต้องอยู่บนเรือชูชีพกลางทะเลพร้อมอาหารเพียงน้อยนิด พวกเขาประทังชีวิตด้วยการจับปลาและรองน้ำฝนดื่ม หลังจากลอยเคว้งอยู่นาน 47 วัน เพื่อนคนหนึ่งเสียชีวิต

แล้วก็มีเรือลำใหญ่เข้ามาใกล้ แต่นั่นเป็นทั้งข่าวดีและข่าวร้าย เพราะเป็นเรือรบของญี่ปุ่น ลูอีและเพื่อนถูกจับเป็นเชลยและถูกส่งไปค่ายกักกันในญี่ปุ่น ประเทศที่เขาเคยฝันว่าจะได้ไปวิ่งโอลิมปิก

ไทม์ไลน์สำคัญ

The Bird คือใคร

The Bird คือฉายาของมัตสึฮิโระ วาตานาเบะ ผู้คุมในค่ายเชลยศึก คนที่เปลี่ยนชีวิตของลูอีไปตลอดกาล

วาตานาเบะทารุณลูอีด้วยวิธีต่าง ๆ ทั้งทุบตีเป็นประจำ และบังคับให้ทำสิ่งที่เหยียดหยามศักดิ์ศรีอย่างรุนแรง จนร่างกายบอบช้ำและจิตใจแตกสลาย ลูอีเล่าว่า The Bird พรากศักดิ์ศรีของเขาไป เหลือไว้เพียงความอับอายและความสิ้นหวัง ในเวลานั้นเขาเชื่อว่ามีเพียงการได้ฆ่า The Bird ด้วยมือตัวเองเท่านั้นที่จะคืนศักดิ์ศรีให้เขาได้

แต่ลูอีก็ไม่ยอมแพ้ต่อโชคชะตา เขายึดคำสอนของพี่ชายไว้ว่า ถ้าทนได้ ก็จะรอด และจะชนะ

ชีวิตหลังสงครามของลูอีเป็นอย่างไร

ในปี 1945 ญี่ปุ่นแพ้สงคราม ลูอีรอดชีวิตออกมาด้วยร่างกายซูบผอม ขณะที่เพื่อนเชลยลุกขึ้นเฉลิมฉลอง เขายืนด้วยขาที่สั่นเทา และมีเพียงคำเดียวที่ดังซ้ำในหัวว่า “ฉันเป็นอิสระ”

ลูอีกลับบ้านในฐานะวีรบุรุษ ส่วน The Bird กลายเป็นหนึ่งในอาชญากรสงครามที่ถูกตามตัวมากที่สุด แต่ชีวิตหลังสงครามของลูอีไม่ง่าย เขาต้องต่อสู้กับความวิตกกังวล การติดสุรา และฝันร้ายที่มี The Bird ปรากฏทุกครั้งที่หลับตา

ชีวิตเขาพลิกผันหลังพบรักกับภรรยา และได้เข้ารีตเป็นคริสเตียน เขาเรียนรู้การให้อภัย และอุทิศชีวิตที่เหลือให้การเผยแพร่เรื่องความอดทนและการให้อภัย

ลูอีให้อภัย The Bird หรือไม่

ลูอีเลือกให้อภัย เขากลับไปญี่ปุ่นและพยายามตามหา The Bird อยู่หลายปี เพื่อบอกว่าเขาให้อภัยทุกสิ่งที่เคยเกิดขึ้น

ในปี 1998 ขณะอายุราว 80 ปี ลูอีได้วิ่งถือคบเพลิงโอลิมปิกฤดูหนาวที่นากาโนะ ประเทศญี่ปุ่น ไม่ไกลจากค่ายที่เขาเคยถูกกักขัง เขาตั้งใจไปให้อภัยผู้ที่เคยทรมานเขา แต่มีเพียงวาตานาเบะคนเดียวที่ไม่ยอมพบ

ในปีเดียวกันนั้น วาตานาเบะให้สัมภาษณ์สื่อว่าเขาเพียงทำตามหน้าที่ที่ได้รับมอบหมาย ลูอีจึงเขียนจดหมายถึงเขาเพื่อส่งผ่านความรู้สึก แต่มีรายงานว่า The Bird ไม่เคยเปิดอ่าน

ลูอีเคยพูดถึงการให้อภัยไว้ว่า ความเกลียดชังคือการทำลายตัวเอง ถ้าคุณเกลียดใครสักคน คุณไม่ได้ทำร้ายคนนั้น แต่กำลังทำร้ายตัวเอง

ข้อเท็จจริงจากชีวิตจริง vs ภาพยนตร์

ลูอี แซมเพอรินี เสียชีวิตเมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม 2014 เขาเป็นแรงบันดาลใจให้ผู้คนทั่วอเมริกาจนวินาทีสุดท้าย เหมือนประโยคที่เขาเคยพูดไว้ว่า ทั้งชีวิตของเขา เขาวิ่งจนถึงเส้นชัยเสมอ อ่านเรื่องบุคคลอื่นในยุคสงครามโลกครั้งที่ 2 ได้ที่ประวัติโจเซฟ สตาลิน หรือดูทุกเรื่องในหมวดบุคคลในประวัติศาสตร์